Czy każda samica zajmuje się młodymi?

Robiąca przysłowiowe kółka kukułka to, kojarząca się najprawdopodobniej każdemu z nas, oznaka wiosny. Kukułka zwyczajna to wędrowny ptak średniej wielkości, który dumnie reprezentuje ród kukułkowatych. Zasięg występowania kukułki zwyczajnej jest dość szeroki. Upodobała ona sobie strefę umiarkowaną , a także pokrytą lasami część Euroazji i Afryki. Spotkać ją można też na terenach Azji i w Europie, w której skrzętnie pomija tylko i wyłącznie Islandię.

Nie da się jednoznacznie stwierdzić, jaka jest intensywność występowania tego ptaka na terenie naszego kraju, ponieważ w niektórych rejonach jest on bardziej, a w innych mniej, liczebny. Najczęściej spotyka się go na niżowym obszarze kraju. Zamieszkuje on także rozmaite krajobrazy- począwszy od lasów i zadrzewień, przechodząc przez tereny rolnicze, kończąc na pobliżu trzcinowisk rosnących przy wodnych zbiornikach.

Samica

Sylwetka kukułki zwyczajnej jest dość smukła. Jej ogon jest długi i klinowaty. Ubarwienie samca i samicy łatwo pozwala na rozróżnienie płci osobników. Samiec ma jasnoszary wierzch ciała, głowę, szyję i pierś, natomiast ogon jest dużo ciemniejszy, z białymi plamami i typową pręgą końcową. Spód ciała zdobiony jest z kolei przez poprzeczne prążkowanie  w kolorze biało-szarym.

Samice posiadają natomiast typowy rdzawy nalot na szyi. Czasami można zobaczyć również samicę, które posiadają na całej powierzchni ciała ciemne, poprzeczne prążki. Nasada dzioba , a także nogi u obydwu płci są w jednakowej, żółtej barwie. W jednakowym kolorze są także tęczówki kukułki zwyczajnej. Kukułka zwyczajna, jako jeden z reprezentantów kukułkowatych, jest przykładem występującego u ptaków zygodactyles, czyli charakterystycznego ukształtowania nóg. Dwa palce skierowane są do przodu, zaś dwa pozostałe w przeciwnym kierunku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *